زمستانم

""سیاه نامه های روز و شبهای خستهء جاری""

 
باور...
نویسنده : م.ناامید - ساعت ۱:٥۳ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٦ مهر ۱۳٩٢
 
با دروغ میشود از کاه,کوه ساخت,اما فقط یک حقیقت میتواند کوه را به کاه تبدیل کند...حقیقتی تلخ...دردناک...که آدمی با دانستنش در یک لحظه میشکند...فرو میریزد...خورد میشود...آب میشود...تحلیل میرود...حقیقتی از جنس تیشه ای سخت و وحشی که به جان ریشهء کوه مستحکم باورهایت آنقدر میزند...آنقدر میزند تا فرو ریزد...تا فرو ریزی..تا بشکنی...آنچنان خورد میشوی که حتی وزش نسیم ملایمی هم میتواند گردِ نحیف و متزلزلِ بی ایمانی و بی باوریه بجای مانده ات را آوارهء هفت صحرا کند...حقایقی هست که خاکت میکند و خاکسترت...حقایقی تلخ که روح آدم را برای همیشه از آرمش جدا میکند...همیشه...حقیقتی مانند سراب بودن یک امید یک انگیزه یک بوسه...