زمستانم

""سیاه نامه های روز و شبهای خستهء جاری""

 
محکوم و محروم
نویسنده : م.ناامید - ساعت ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۳ تیر ۱۳٩٢
 

کافیست از کسی یاچیزی محروم شوی درلحظه نیازش وجودت را فرامیگیرد,
در لحظه عاشق می شوی...کافیست محکوم شوی به کسی یا چیزی,هر لحظه بی نیازی در تو می آفریند,هر لحظه بیزار تر می شوی...
تمام واقعیت زندگی ازین دو واژه میگذرد به غمگینانه ترین شکل,"محرومیت"محکومیت"
و نهایتا میفهمی که هردو بی ریشه بوده و تنها به این خاطر اتفاق افتادند
که خودِ "زندگی" را فراموش کنیم....