زمستانم

""سیاه نامه های روز و شبهای خستهء جاری""

 
هوای سکوت وتنهایی
نویسنده : م.ناامید - ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٩ اردیبهشت ۱۳٩۱
 
دلم بد جور هوای جنگلای شمال و سکوت ونم نم بارون و صدای سوختن هیزم و جوی آبُ
,بوی پِشگل و رطوبت و دود وتنهایی کرده .جایی که فقط من باشم و سه تارمُ و
شرابُ وشعر و شمع وباد و  یاد.....نه موبایلی باشه و نه تکنولوژی,و نه
ساعتی,نه ثروتی ونه صحبتی.نه دردی نه درمونی,نه زخمی نه مُسَکِنی ,نه مریضی نه شفایی,نه رفیقی نه خنجری,نه پرده ای نه پنجره ای,نه عزیزی نه عذابی ,نه دل بستنی نه دل کندنی,نه پیوستی نه گسستی,نه نازی نه نیازی,نه قراری نه فراری نه فریبی نه دروغی  ,نه امیدی نه حبابی  نه سرابی .نه درستی نه خرابی,نه فرودی نه فرازی,نه گذشتی نه قصاصی,نه وفایی نه جفایی ,نه خطایی نه جزایی,نه محکوم نه وکیلی,نه جهنم نه بهشتی ,نه شیطونی نه  خدایی ,نه لذتی نه عذابی ,نه خوشی نه بهایی,نه ظالمی نه بزرگی, نه مظلومی نه حقیری,نه بردی نه باختی,نه ساختی نه پاختی,نه نَیی نه هایی  ,نه منی نه مایی ,فقط سکوت
باشه وتنهایی ...تنهایی..و باز تنهایی....ادامه داره