زمستانم

""سیاه نامه های روز و شبهای خستهء جاری""

 
فرزانه و مجنون
نویسنده : م.ناامید - ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۸ مهر ۱۳۸٩
 

فرزانه کجا داند حال دل مجنون را

                           این چشمه چه میداند شور دل هامون را

 

در وهم نگاهند و محروم زبینایی

                           در کشمکش چندند ,گم کرده ره چون را

 

گویند که دانیمو دانم که نمی دانند

                            سوز شب هجران و سودای دل خون را

 

 

بس لاف که گردون را در زیر نگین دارند

                          چون دایره دریابد, درمانده به کانون را؟

 

نه عشق شناسند و نه حرمت عاشق را

                            میرند و نمی یابند  راز می گلگون را

 

در نزد چنین قومی صد شکر که ما خاریم

                           خاریم ولی در چشم, این قافله ء دون را

 

ما بنده ء عشق و می فصل است خطاب ما

                         پیچیم به یک غمزه صدقاضی و قانون را

درچشمه مجو هرگز بی تابی هامون را

                                 فرزانه کجا داند حال دل مجنون را